Кондак 1
Тебе, избраната од сите родови, избраната Божја Мајка и Царица, Која се искачи од небото до земјата, побожни песни Ти принесуваме, Тебе, ние Твоите слуги за Твоето пречесно Успение, Богородице; Ти која имаш победа над смртта, од сите смртоносни неволји избави нé, за да Ти повикуваме:
Радувај се, благодатна, зашто во Твоето Успение не нé остави!
Линк за спуштање на целиот акатист
Извор: „Богородичен Псалтир со молебен и акатисти“, 2008, Повардарска Епархија
24.8.09
21.8.09
Со срце и ум
Да се обраќаме со синовско срце кон Бога, со ум на судија кон себе и со мајчинско срце кон ближниот.
3.8.09
Да се следи Христос
Христос е неограничен Бог. Тој не Се распна само за верните, туку за сите луѓе од Адам, до последниот кој од жена ќе се роди. Да се следи Христос, значи да се страда за исцеление и спасение на целото човештво. Поинаку не бива.
23.7.09
„Јас сум ние“
Имало двајца монаси, кои живееле одвоено во пустината, секој во својата ќелија. И секој од нив се подвизувал на свој начин. Се случило еднаш, едниот од нив, да појде и да го посети другиот, во Христа брат. Кога стигнал пред вратата на братот, тој чукнал, и од внатре слушнал глас, кој го прашал: „Кој си ти?“ Монахот одговорил: „Јас сум јас.“ На тоа немало никаков одговор, и вратите од ќелијата на другиот монах останале затворени. Монахот - гостин се заминал во својата ќелија. По неколку години, тој повторно пошол да го посети својот соподвижник. Откако чукнал на вратата, повторно слушнал глас, кој го прашал: „Кој си ти?“ Овој пат, монахот одоговори: „Јас сум ние.“ И тогаш вратите се отвориле, браќата се виделе, во Духот Свет се поучувале и во Христа се радувале.
22.7.09
Царскиот пат на Крстот на нашиот Господ
Кога Мојсеј го фрли стапот на земја, стапот се претвори во змија, и толку го исплаши, што тој побегна (Исход 4,3). Но кога, по Божја заповед ја пружи раката и ја фати за опшаката, змијата повторно постана стап, кој Мојсеј го носеше пред него, раздвојувајќи го Црвеното море и изведувајќи го Израилот од Египетското ропство.
Крстот и трпението се стапот; доколку ги насочиш кон земјата, не можеш да ги видиш како ништо друго, освен змија, од која што бегаш, плашејќи се од отровот и смртта. Но кога ги фаќаш со десната рака на правилното размислување, а тоа е, кога го гледаш посакуваниот крај на овие жалости и несреќи, тогаш радосно ќе гледаш во крстот на стапот Мојсеев, како те избавува надвор од делата на гревот, водејќи те кон небесниот Ерусалим. И затоа, гледај во небесата, каде што крстот ќе те поведе; гледај во блажената вечност која е ветена на оние кои смирено го поднесуваат крстот. На оние кои пливаат во брзотечните реки, им се советува да гледаат или во небото, или на бреговите на реката, за да не бидат збунети од брзината на речната струја и бидат удавени.
Секој од нас мора да плива низ морето на искушенија. Но, за морските бранови да не го збунат твојот ум, треба да имаш силно срце и својот поглед да го наспчиш кон небесата: „имајќи го предвид не видливото, туку невидливото, бидејќи видливото и времено, а невидливото - вечно“ (2Кор 4,18).
Извадок од „Царскиот пат на Крстот на нашиот Господ“
Крстот и трпението се стапот; доколку ги насочиш кон земјата, не можеш да ги видиш како ништо друго, освен змија, од која што бегаш, плашејќи се од отровот и смртта. Но кога ги фаќаш со десната рака на правилното размислување, а тоа е, кога го гледаш посакуваниот крај на овие жалости и несреќи, тогаш радосно ќе гледаш во крстот на стапот Мојсеев, како те избавува надвор од делата на гревот, водејќи те кон небесниот Ерусалим. И затоа, гледај во небесата, каде што крстот ќе те поведе; гледај во блажената вечност која е ветена на оние кои смирено го поднесуваат крстот. На оние кои пливаат во брзотечните реки, им се советува да гледаат или во небото, или на бреговите на реката, за да не бидат збунети од брзината на речната струја и бидат удавени.
Секој од нас мора да плива низ морето на искушенија. Но, за морските бранови да не го збунат твојот ум, треба да имаш силно срце и својот поглед да го наспчиш кон небесата: „имајќи го предвид не видливото, туку невидливото, бидејќи видливото и времено, а невидливото - вечно“ (2Кор 4,18).
Извадок од „Царскиот пат на Крстот на нашиот Господ“
16.7.09
Вистинска и совршена молитва
Собата на душата е телото; вратите се петте телесни сетила. Душата влегува во својата соба кога умот не застранува ваму-таму, талкајќи помеѓу стварите и световните работи, туку останува внатре, во нашето срце. Нашите сетила стануваат и остануваат затворени кога не им дозволуваме страстно да се поврзат со надворешните, сетилни ствари и на тој начин нашиот ум останува слободен од секаква земна приврзаност, и преку тајната умна молитва се соединува со Бога Отецот.
Бог Кој ги гледа сите тајни нешта ја гледа умната молитва и јавно ја наградува со големи дарови. Оти, онаа молитва е вистинска и совршена, која ја исполнува душата со света благодат и духовни дарови.
од „Како сите Христијани мора непрестано да се молат“
Бог Кој ги гледа сите тајни нешта ја гледа умната молитва и јавно ја наградува со големи дарови. Оти, онаа молитва е вистинска и совршена, која ја исполнува душата со света благодат и духовни дарови.
од „Како сите Христијани мора непрестано да се молат“
13.7.09
Кондак 7
Сакајќи вистината да ја утврдиш и Црковниот мир да го осигураш, ти, апостоле Павле, поборнику на правдата, си дошол во Светиот Град. Таму, на Соборот на светите апостоли и верниците си сведочел заедно со Петар и Варнава: дека Светиот Дух дише каде што сака, давајќи им благодат во изобилство на Евреите и незнабошците, обрезаните и необрезаните, спасувајќи ги сите и се со вера, а не со мртви дела на стариот закон. И така, сите верници, навистина добивајќи слобода и мир, сврзувани со нитката на љубовта, благодарно Му пеат на Бога: Алилуја!
Претплати се на:
Објави (Atom)
